25.03
de kalender en sleedoorn en tjiftjaf zeggen allen dat het lente is maar ik heb nog geen zwaluw gezien of gehoord. dat is een gemis. misschien komen ze vandaag aanwaaien, ik denk niet dat dit een storm genoemd mag worden, het is wellicht 5bft dat momenteel plaats vindt (hoewel er vannacht geluiden klonken die bij 7bft horen maar 't hoogtepunt is al wel weer voorbij vermoed ik)—wat ik bedoel te zeggen dat is dat ik me altijd voorstel dat ze zich laten meevoeren met gunstige winden. ik weet alleen niet of een zuidwester ze uit de juiste contreien mee kan nemen. het zou fijn zijn ze weer te horen, te zien.
gisteravond bedacht ik dat ik vanmorgen, nu, moest/moet gaan schrijven over ‘means to an end’. het is, als ik er langer stil bij sta, iets dat me altijd heeft gestoord: dat bepaalde gewoontes of hobby's, dingen die we als vanzelf ruimte bieden in ons (dagelijks) leven: dat 't the means to an end is of zou moeten zijn. schrijven, lezen, tekenen, handwerken—doen omdat 't op een bepaalde manier goed voor je is: lijfelijk bedoel ik vooral, geestelijk is logisch, als iets je blij maakt is dat geestelijk, hoewel je dat ook kunt zeggen over verslavingen, zoals momenteel al die schermen etcetera, zo ontwikkeld om de aanmaak van bepaalde stofjes te stimuleren—maar dan wel zo kortstondig dat het volgende moment het lijf, brein, om meer vraagt. ik weet er het fijne niet van maar alleen al het idee dat mensen betaald krijgen om programma's te schijven die letterlijk met onze, mijn fysiologie spelen, biologische normen en waarden manipuleren—dat maakte me huiverig te veel tijd te besteden aan schermen. het is verdomd verleidelijk, zeker als je niet lekker in je hoofd/ lijf zit, het is zo eenvoudig te verdwijnen in alles dat technologie te bieden heeft. te eenvoudig. & ik wil het niet want ik heb gemerkt wat het met me doet, heeft gedaan—het feit dat ik niet kon (kan?) lezen en schrijven, of anders: de ervaring was anders—ik vermoed dat dit deels daar mee te maken heeft gehad. niet dat ik ooit echt verslaafd ben geweest, daar ben ik niet sociaal genoeg voor—maar kijken, leeg kijken naar filmpjes en foto's, tijd vullen met tv-series en films. niet eindeloos maar de mogelijkheid. het zappen. ja de mogelijkheid. het idee dat alles gezien moet worden want stel je voor dat je iets mist. stel je voor dat er iets aan je voorbij gaat dat zo ontzettend waardevol is dat een leven zonder waardeloos is, eigenlijk.
(wat blijkt is dat er tijd en ruimte vrij komt voor wat er werkelijk toe doet. dat is een langzaam ontdekken, als een soort ontvouwen, als een nieuw seizoen. getuige zijn van je( )zelf.)
goed, wat dat allemaal doet met ons brein, met ons vermogen tot concentratie, met geduld en aandacht en creativiteit en ongetwijfeld allerlei andere dingen waar we nog geen weet van (kunnen) hebben (het diepe denken waar ik een poos geleden over las/ schreef)— het besef begint nu te komen, er klinken steeds meer stemmen over het gevaar van social media en de vele manieren waarop we creativiteit, en andere typisch menselijke vaardigheden (want door ons zelf verzonnen) aan het kwijtraken zijn, en dan dus niet alleen die skill maar letterlijk bepaalde verbindingen in ons brein die een dergelijke vaardigheid (mede) mogelijk maakt, een verbinding die bijvoorbeeld tot stand is gekomen omdat we als kind leerden schrijven met pen op papier—en het gevolg van dat diepere besef is natuurlijk dat mensen naar oplossingen gaan zoeken. hoe vinden we (onder andere) dat vermogen tot diepe concentratie terug, iets dat we niet expres tot stand hebben gebracht ooit maar een toevallig gevolg blijkt te zijn. we namen het voor lief, en nu het aan het verdwijnen is moet er onderzoek gedaan woorden naar hoe dat eigenlijk ging, dat ene dat ooit zo gewoon was.
schermen en social media verwijderen uit het dagelijkse leven zal niet per sé de oplossing zijn: ontstaat er dan niet een vacuüm, een stilte, die door de meeste mensen als ongemakkelijk ervaren zal worden? al die tijd die ineens oningevuld blijft. ik bedoel: ons brein zal opnieuw onderwezen moeten worden. (technologie leert ons zo veel af.) —en nu blijkt dus dat bezigheden als met de hand schrijven, breien (en andere vormen van handwerk), en lezen zeer bevorderlijk zijn wat dat betreft; zeer nuttig. dat idee, dat zorgt bij mij voor kortsluiting.
